(Pinschers en Schnauzers, Molossers, Zwitserse Sennenhonden) |
 |
Alias:
Entlebucher
Sennenhond
|
Beschrijving: De Entlebucher Sennenhond is een van de Zwitserse Sennenhonden. De andere drie zijn de Berner Sennenhond, de Appenzeller Sennenhond en de Grote Zwitserse Sennenhond. De Sennenhonden ("sennen" = boerderij of sennenhut) ontwikkelden zich in Zwitserland waar zij gebruikt werden voor allerlei arbeid op het land. De Entlebucher Sennenhond was echter bijna uitgestorven en in 1912 trof men nog slechts enkele exemplaren van dit ras aan, dat eens in het dal van de Kleine Emme en de omtrek daarvan algemeen gehouden en gebruikt werd als herders- en veedrijvershond. Tegenwoordig neemt het ras weer toe in populariteit.
|
Gebruik: Nu vooral gezinshond.
|
Activiteit: De Entlebucher Sennenhond heeft redelijk veel beweging nodig.
|
Verschijning:
- Algemeen: De Entlebucher Sennenhond is een middelgrote hond, rechthoekig gebouwd. De romp is veel plomper - tonvormiger - dan die van de Appenzeller Sennenhond. Het lichaam is vrij lang met diepe en brede borst en een rechte en sterke rug. Benen zijn tamelijk kort en sterk. Korte en gedrongen hals.
- Kleur: Zwart met rode aftekening aan de wangen, boven de ogen en aan de vier benen. Witte bles, voeten en staartpunt en wit borstkruis zijn gewenst. Deze aftekening is kenmerkend voor alle sennenhonden.
- Hoofd en schedel: Het hoofd heeft een vlakke schedel met een onbeduidende stop. De voorsnuit is droog en krachtig. De ogen zijn tamelijk klein en bruin van kleur met levendige uitdrukking. Oren zijn hangend. Schaargebit. Het hoofd oogt van voren of van boven af gezien minder driehoekig dan dat van de Appenzeller Sennenhond.
- Staart: Aangeboren kort, lang of halfkort.
- Voeten: Kort, gesloten en rond.
- Beharing: Kort, hard, dicht en glanzend.
- Schofthoogte: Reu: maximaal 52 cm, Teef: maximaal 48 cm.
|
Aard:
- Rustig
- Schrander
- Vriendelijk
- Betrouwbaar
- Waakzaam
- Leergierig
- Beweeglijk
- Gereserveerd tegenover vreemden
- Zeer gericht op eigen gezin
|
